Gençlerle konuştuğumda en çok duyduğum kelime şu: “Yorgunum.”
Ama bu yorgunluk çalışmaktan değil; savrulmaktan geliyor.

Bugünün genci erken uyanıyor ama geç kalmış hissediyor. Daha hayatın başında tükenmişlik yaşayan bir nesil var karşımızda. Sabah bir ekrana bakarak uyanıyor, gün boyu başka ekranlar arasında sürükleniyor, gece yine aynı ekrana bakarak uyuyor. Dünya büyüdükçe hayat küçülüyor, zaman hızlandıkça insan daralıyor.

Herkes hızlı. Daha hızlı öğrenmek, daha hızlı kazanmak, daha hızlı yükselmek istiyor. Ama kimse durup “Ben nereye gidiyorum?” diye sormuyor. Hız, yön olmadığında insanı ileri götürmez; savurur. Yorulan da koşan değil, nereye koştuğunu bilmeyendir.

Gençler başarı baskısı altında. Herkes bir şey olmak zorundaymış gibi hissediyor. Sosyal medyada parlayan hayatlar, gerçekte nice gencin içini karartıyor. Şunu açıkça söyleyeyim: Orada gördüğünüz şeylerin çoğu hayat değil, vitrin. Kim başkasının vitrinine bakarak kendi evini beğenmezse, ömrü mutsuzlukla geçer.

Mutluluk da yanlış yerde aranıyor. Daha çok para, daha iyi telefon, daha lüks hayat… Oysa insan bunlarla dolmaz. İnsan anlamla dolar. Kimi bir tabak çorbayla huzur bulur, kimi en pahalı sofrada mutsuz oturur. Çünkü mesele ne yediğin değil, ne yaşadığındır.

Bu çağda bilgi çok, bilgelik az. Herkes konuşuyor, kimse dinlemiyor. Herkes her şeyi biliyormuş gibi davranıyor ama kimse kendini tanımıyor. Oysa insan kendini bilmeden dünyayı anladığını sanıyorsa, en büyük yanılgının içindedir.

Gençler şunu unutmayın:
Hayat aceleye gelmez.
İnsan olmanın kısayolu yoktur.

Buraya kadar söylediklerim sadece tespit değil; biraz da nasihat olsun. Açık, net ve samimi şekilde sıralayayım:

Gençlere Küçük Ama Hayati Öneriler
1. Hızdan biraz vazgeçin.
Her şeye anında yetişmek zorunda değilsiniz. Yavaşlayan insan düşünür, düşünen insan yön bulur.
2. Her sesi dinlemeyin.
Her konuşan doğru söylemez. Kalabalıkların alkışına göre yürüyen, yalnız kaldığında ne yapacağını bilemez.
3. Ekranla aranıza mesafe koyun.
Telefon hayatı kolaylaştırsın diye var; hayatın yerine geçsin diye değil. Vaktinizi yiyen şey, bir gün hayallerinizi de yer.
4. Her şeyi bilmek zorunda değilsiniz ama
neyi bilmediğinizi bilmek zorundasınız.
Bu sizi kibirden korur, öğrenmeye açık tutar.
5. Başarıyı tek ölçü sanmayın.
Para kazanabilirsiniz, ün alabilirsiniz ama karakter kaybederseniz, kazandıklarınız sizi taşımaz.
6. Derdinizi herkesle paylaşmayın.
Herkes duyar ama herkes anlamaz. Anlamayanın bildiği sır, bir gün silah olur.
7. Kendinize sessiz zamanlar ayırın.
Gürültüden kaçın. İnsan bazen yalnız kalmazsa, kendine hiç rastlayamaz.
8. Hayatı ertelemeyin.
“Bir gün” dediğiniz şey çoğu zaman gelmez. Gençlik bir sermayedir; ya harcarsınız ya inşa edersiniz.

Son olarak şunu söyleyeyim:
Bu dünya bir yolculuk. Buraya kazık çakmaya çalışan hep huzursuz olur. Mutlu olanlar, yolcu olduğunu bilenlerdir. Hayat doğumla ölüm arasındaki kısa bir zamandır. O zamanı hoyratça harcayan da var, insan gibi yaşayan da.

Tercih sizin.

Ama şunu bilin:

Bir gün “keşke” demek kolaydır; zor olan, o keşkeleri doğmadan öldürebilmektir.