CAN DOSTLARIM

Geziye çıkan iki adam aynı trende karşılaşır ve arkadaş olurlar. İkisinin de gideceği yer aynıdır ve yolculuk bir hafta sürecektir. Nihayet yedi günün sonunda yolculuk bitmiş ayrılma vakti gelmiştir.

Trene binen ilk yolcu öbür yolcuya der ki:

-Arkadaş, bir haftadır birlikteyiz beni tanıdın mı?

-Hayır, tanıyamadım

-Ben ünlü bir eşkıyayım ama siz benden de büyük bir eşkıyasınız ve siz bu yolculukta benim öğretmenim oldunuz.

-Nasıl?

-Bir şey elde ederim umuduyla üst üste yedi gün uyuduğunda üzerini, mola verdiğimizde ise çantanı didik didik aradım ama hiçbir şey bulamadım. Bu kadar uzun bir yolculuğa boş cüzdan ve hiçbir değerli eşya almadan mı çıktın?

-Değerli bir elmasım ve birkaç da altın akçem var.

-O zaman neden ben bu kadar çabama rağmen onu bulamadım?

-Ne zaman dışarı çıksam elmasımı ve altın akçelerimi senin çantana koydum ve sen benim çantamı yedi gün boyunca karıştırdın ama kendi çantana bakmak aklına gelmedi. Benim çantamı karıştıracağına kendi çantana odaklansaydın aradığını bulmuş olacaktın ama yapmadın.

CAN DOSTLARIM

Evet, Allah her gün çantamıza yeni umutlar yeni mutluluklar koyar ama bizim çantamıza bakacak vaktimiz olmadığı için görmeyiz! İşte hepimizin temel sorunu bu.
Bizler başkalarına bakmayı bırakıp kendimize baktığımız gün tüm sorunlar çözülür...

CAN DOSTLARIM

Eğer içimizdeki kötü hırsı yenip kendi yolumuzda ilerlerlersek yolun sonunda başarı ve mutluluk bizi bekliyor olacaktır..!

Cumamızın hayrlara bereketlere Gazze'de ki kardeşlerimizin kurtuluşuna refahına vesile olması dileğiyle

KALIN SAĞLICAKLA